سیستم ذخیره سازی دو قفسه عمیق

این سیستم از روش مدیریت موجودی "Last-In, First-Out" (LIFO) استفاده می کند، به این معنی که برای دسترسی به پالت پشت آن باید پالت جلویی برداشته شود. این باعث می‌شود محصولات همگنی که در دسته‌های بزرگ جابه‌جا می‌شوند، به‌جای آن‌هایی که نیاز به چرخش با سرعت بالا یا سیستم «First-In, First-Out» (FIFO) دارند، ذخیره شود.

روشهای عملیاتی برای بارگیری و تخلیه:

یک ماشین دستی تخصصی با چنگال های کشیده مورد نیاز است.

بارگیری: لیفتراک اولین پالت را در پشت قفسه قرار می دهد و سپس پالت دوم را در موقعیت جلو قرار می دهد.

تخلیه بار: لیفتراک ابتدا پالت جلویی را بازیابی می کند، سپس چنگال های خود را گسترش می دهد تا پالت را از موقعیت عقب خارج کند.

ایمنی آتش نشانی مهمی است که برخی از معایب قفسه بندی عمیق دوگانه را تقویت می کند. پیکربندی ذخیره سازی متراکم می تواند بار آتش سوزی بیشتری ایجاد کند و به طور بالقوه مانع از تخلیه آب اسپرینکلر شود. بیشتر کدهای ساختمانی نیازمند نصب سیستم‌های آبپاش قفسه‌ای در داخل سازه‌های قفسه‌بندی عمیق دوگانه هستند که هزینه و پیچیدگی قابل‌توجهی به نصب اضافه می‌کند. این یک **مضرات قفسه بندی عمیق دوگانه** از نظر هزینه و انطباق است، و باید از همان ابتدا کاملاً مهندسی و بودجه بندی شود.

معایب اصلی سیستم قفسه‌بندی دوبل-عمیق، کاهش دسترسی به پالت، نیاز به لیفتراک‌های تخصصی، و استفاده از سیستم موجودی Last{2}}First-(LIFO) است که برای محصولات با ماندگاری کوتاه یا آنهایی که نیاز دارند مناسب نیست. مدیریت اول-در-اولین-خارج (FIFO). همچنین در مقایسه با قفسه‌های عمیق{8} تکی انتخاب‌پذیری پایین‌تری دارد و می‌تواند منجر به کاهش زمان دسترسی برای پالت‌های عقب شود.